Nieuws

84-jarige mantelzorger Els heeft geen lintje nodig

21 november 2016

“Ik verzorg je tot het eind”

Els (84) kende haar vriend zes maanden toen hij ziek werd. De dokter gaf al snel aan dat hij niet meer zou genezen. Els: “Hij wilde niet naar een verzorgingstehuis en vroeg: mag ik bij jou blijven? Dat vond ik goed. Ik zei: ik verzorg je tot het eind.” Vanaf dat moment was Els mantelzorger voor haar vriend. De eerste weken deed Els dat helemaal zelf. Daarna kwam er vier keer per dag iemand van de thuiszorg. De laatste dagen ging het hard achteruit. Hij overleed korte tijd daarna.

Met liefde en plezier
Op de vraag hoe zij de zorg voor haar vriend heeft ervaren, zegt Els: “Als ik van iemand houd, doe ik daar alles voor. Dat doe ik ook voor mijn zeven kinderen. Ik heb geen lintje nodig. In een groot gezin sta je voor elkaar klaar. Ik verzorgde mijn vriend met liefde en plezier. Ik vond het niet moeilijk om te doen. Ik zorg graag voor iemand en kan niet goed stil zitten. Hij gaf me een brief die ik in de kluis moest leggen, voor als het voorbij was. Daarin bedankte hij me. Dat is voor mij genoeg.”

Veel steun
Els had in die periode veel mensen om zich heen. “Ik heb kinderen die altijd voor me klaar staan. Ook zijn kleinkinderen kwamen vaak langs en doen dit nog steeds. Mijn dochter kwam elke week schoonmaken. Aan de mensen van de thuiszorg heb ik heel veel steun gehad. Ondanks het verdriet, was er plezier. En mijn vriend klaagde nooit. Al zag ik aan zijn gezicht dat hij pijn had.”

Een plekje geven
Het was niet de eerste keer dat Els een man verloor. Twee keer eerder bleef ze alleen achter. “Ik ben coupeuse, daarmee heb ik altijd mijn zinnen kunnen verzetten. De kinderen vragen me regelmatig om kleding voor ze te verstellen. Achter de naaimachine, met de radio aan, geef ik alles een plekje. Ook helpt het om te schrijven. Soms zit ik om 4 uur ’s nachts achter de computer. Zo verwerk ik de dingen en kom ik tot rust.”

ga terug naar nieuwsoverzicht
Els_websversie
Disclaimer Design door BuroPARK