Nieuws

86-jarige mantelzorger Jan

19 juni 2017

“Ik ben nog nooit zo zuinig op mezelf geweest”

Jan en Nellie, beide 86 jaar oud, wonen zelfstandig in hun appartement. Sinds Nellie zes jaar geleden getroffen werd door een herseninfarct, zorgt Jan voor haar. Een taak die hij graag doet, maar die ook pittig is. Jan: “Lichamelijk kan ik het aan, maar geestelijk is het zwaar. Als ik het niet doe, moet ze naar een verzorgingstehuis en dat is het laatste wat ik wil.”

Op de been blijven
Sinds het infarct kan Nellie niet meer lopen of praten. Jan zorgt voor haar met hulp van de thuiszorg, huishoudelijke hulp en een verpleegster die een keer per week komt. Ook gaat Nellie op advies van de huisarts twee keer per week naar een dagbesteding. Jan: “Het is voor mij een verademing, dat ik even kan doen wat ik wil. Maar zij gaat echt met tegenzin. Dat vind ik heel moeilijk. Soms lukt het me haast niet om haar mee te krijgen. Dan denk ik: wat moet ik nou? Met de huisarts kan ik erover praten. Zij komt vaak even langs. Ze adviseert me wat ik moet doen, zodat ik op de been blijf. Ik ben nog nooit zo zuinig op mezelf geweest.”

Nu zorg ik voor haar
Vroeger zorgde Nellie overal voor. “Ik hoefde bij wijze van spreken alleen maar te eten”, vertelt Jan. “Zij regelde alles, van de financiën tot de boodschappen. Nu is ze blij als ze weer even in de winkel is, dat is belangrijk voor haar. Zo kan ze zelf beslissen wat ze op brood wil.” De laatste jaren is het Jan die overal voor zorgt. “Ik kook steeds zes weken vooruit voor haar: aardappels, groenten en vlees. Zodat ze elke week, elke dag iets anders eet. Het eten maak ik fijn en doe ik in de vriezer. Ik ben twee dagen aan het koken. Ze heeft 50 jaar voor mij gezorgd, nu zorg ik voor haar.”

Haar mening belangrijk
Communiceren kunnen Jan en zijn vrouw gelukkig nog wel. “Een paar gebaren zijn genoeg. Ze heeft veel mimiek. ’s Avonds als ik naar bed ga, wil ze weten of alles uit is. Of ze wil dat ik naar de post kijk. Ik begrijp haar al bij een klein gebaar of een oogopslag. Maar niet altijd. Soms duurt het een halve dag en schiet het me dan ineens te binnen. Ze commandeert me soms. Ze kan niet meer anders en dat weet ik, dat heb ik moeten leren. Ik ben blij dat ze nog een weerwoord heeft. Ze kan ja of nee zeggen. Haar mening vind ik heel belangrijk.”

Tip voor andere mantelzorgers:
"Niemand vraagt je of je mantelzorger wilt worden. Je wordt in het diepe gegooid. Mijn tip voor andere mantelzorgers is: durf hulp aan te nemen als het nodig is. Ik vond dat zelf moeilijk, want vragen doe ik niet graag, ik geef liever. Maar het is wel belangrijk, want alleen red je het niet. Je hebt er tenslotte niet voor gestudeerd om mantelzorger te worden", aldus Jan.

ga terug naar nieuwsoverzicht
Jan de Ouden webversie 2
Disclaimer Design door BuroPARK