Nieuws

Wethouder Haagh in gesprek met José van Ierssel

27 november 2015

Breda telt ruim 28.000 mantelzorgers die op verschillende manieren zorgen voor een partner, familielid of goede buur. Mede door hun inzet kan de samenleving goed functioneren. Sterker nog, de samenleving kán niet zonder mantelzorgers. Om het verhaal van mantelzorgers onder de aandacht te brengen, gaat Miriam Haagh, verantwoordelijk wethouder voor Zorg en daarmee voor de ondersteuning aan mantelzorgers, maandelijks met één van hen in gesprek.

Deze maand sprak Miriam Haagh af met mevrouw van Ierssel.

“Als mantelzorger moét je goed voor jezelf zorgen”

Mevrouw José van Ierssel (72) zorgt voor haar man (85). Vijf jaar geleden kreeg hij de diagnose vasculaire dementie. José zorgt thuis voor hem en beiden willen dat graag zo lang mogelijk volhouden. Dat lukt omdat José’s man drie dagen per week naar dagbesteding gaat.

“Als het gaat zoals het afgelopen jaar, dan teken ik zo voor nog een aantal jaren,” begint José. Ik verzorg mijn man nu bijna 5 jaar. Dat lukt omdat hij ook zijn goede momenten heeft. We hebben nog fijne gesprekken, gaan samen uiteten en op vakantie. Daarnaast lukt het om hem thuis te houden omdat ik ook goed voor mezelf zorg. Het risico bestaat dat je jezelf in je mantelzorgtaak vergeet. Want, eerlijk is eerlijk, als mantelzorger staat je leven in het teken van de ander.”

Wandelen
Miriam Haagh vraagt hoe het José lukt om goed voor zichzelf te zorgen: “Ik heb tijd voor mezelf wanneer hij naar dagbesteding gaat. Op die dagen doe ik de boodschappen en wat extra’s in het huishouden. Maar ik ga ook winkelen met mijn dochter, een stuk fietsen of lunchen met vriendinnen. Wat mij ook zo goed doet, is de Wandelgroep ‘Blijf Actief’ van de Alzheimervereniging. Mijn man loopt mee onder begeleiding van fantastische vrijwilligers, terwijl ik tijdens het wandelen kan praten met andere mantelzorgers.”

Elkaar helpen
José vindt dat er veel hulp en ondersteuning is voor mantelzorgers, weet de weg te vinden en maakt er dankbaar gebruik van. “Ik heb baat bij het Alzheimercafé, een fijne plak waar je met al je vragen terecht kunt. En nog gezellig ook. Ik heb ook cursussen gevolgd bij StiB (Steunpunt informele zorg Breda) en begeleiding gehad. Als cursisten van zo’n cursus zien we elkaar nog steeds. Zo komen we eens per zes weken bij elkaar op de koffie, vertelt iedereen hoe het gaat en geven we elkaar tips. Zo heb ik iemand getipt om mee te wandelen haar partner. Het doet haar zó goed. Door mijn ervaring, kan ik dus ook weer anderen helpen.”

Lachen
“Ik heb geleerd met de situatie om te gaan. Natuurlijk had ik het liever niet gehad. En het moeilijkst vind ik dat ik nu vooral mantelzorger en steeds minder partner ben. Maar, we lachen nu samen veel meer dan voor de diagnose. Dat is het dubbele ervan. Ook stuiten we door zijn – gelukkig nog veel - goede momenten, wel eens op onbegrip. Zo van, wat is er nou eigenlijk aan de hand? Nou, ik weet wat er aan de hand is. Maar, we maken er het beste van. Ik accepteer bijvoorbeeld dat hij zo weer vergeten is wat hij gelezen heeft. En ik word juist niet boos als hij dat wel wordt. Immers, hij is ook die boosheid zo weer vergeten. En dan wil ik er niet mee blijven tobben.”

Dagbesteding
Miriam vraagt of José nog een tip heeft voor mantelzorgers. Daar hoeft José niet lang over na te denken: “Zorg goed voor jezelf. En trek aan de bel als je op het randje zit. Want, er is echt hulp.” Ze heeft ook nog een tip voor de gemeente: ”Beknibbel alsjeblieft niet op dagbesteding. Om zo lang mogelijk thuis te kunnen wonen, is dagbesteding de redding. Noodzaak dus. Voor diegene die de dagbesteding krijgt, maar ook voor de partner en/of de mantelzorger.”

ga terug naar nieuwsoverzicht
foto mantelzorger interview wethouder Jose van Ierssel webversie
Disclaimer Design door BuroPARK