Joke (58) is getrouwd en de gelukkige moeder van vier kinderen met een eerste kleinkind op komst.  Sinds 2001 werkt zij als vrijwilliger bij Stib. Momenteel komt ze 1 x per week  thuis bij Maaike, een jonge vrouw die chronisch ziek is. Samen met Maaike onderneemt zij allerlei activiteiten.

Maandelijks brengt Joke verslag uit van haar belevenissen als vrijwilliger.

De bloemetjes buiten zetten

Uitgelaten en voldaan kom ik terug van een ochtend bij Maaike. Sinds mei dit jaar ga ik wekelijks bij haar langs. We ondernemen steeds weer wat anders. Ondanks het feit dat zij ME heeft, is ze vol enthousiasme en op haar manier energiek. Ze heeft er zeker geen zin in om op haar leeftijd (40 jaar) al bij de pakken neer te gaan zitten. Vandaag stond een bezoekje aan de weekmarkt

op het programma. Natuurlijk met een kopje koffie en appelgebak om even te relaxen.

Druk pratend liepen we over de markt, op zoek

naar de bloemenkraam. Het was echt een dag om eens lekker de bloemetjes buiten te zetten. Dat dachten meer mensen. Toch lastig om door zo’n menigte een rolstoel te duwen. Daar komt ook nog bij dat  iedere keer mensen gaan staren. Staren naar die leuke jonge vrouw in een rolstoel. Je ziet mensen zich afvragen waarom zij niet kan lopen. Dat zorgt altijd voor een kleine knoop in mijn maag. Maar dan zie ik Maaike weer positief en stralend zitten en dan ben ik het zo weer vergeten. Vandaag naar de bakker geweest en bloemen gekocht. Daarna nog even naar de viskraam gegaan voor  de rest van de boodschappen.

Tijdens de koffie praatten we honderd uit over ons leven. Over haar dagelijkse bezigheden, maar ook over mijn aanstaande kleinkind en over de nieuwtjes van de dag. Tevreden namen we afscheid en maakten we alvast een planning voor volgende week. Dan staat een bezoek aan het Breda’s museum op het programma. Ik kijk er nu al naar uit!

Joke