Wij gebruiken cookies . Akkoord
menu

"Het is belangrijk open tegen elkaar te zijn"

Lees voor

Ria zorgt voor haar man met Alzheimer

De man van Ria (83) kreeg ruim een jaar geleden de diagnose Alzheimer. “Hij legde dingen steeds op andere plaatsen neer. Daarna wist hij niet meer waar het lag. Ook zijn concentratie werd minder”, vertelt Ria. Door de neuroloog werd Alzheimer in de beginfase vastgesteld. Ria en haar man Lau wonen zelfstandig, met hulp wanneer dat nodig is. Het gaat goed, maar is niet altijd makkelijk. Ria: “De vele afspraken en het regelwerk zorgen voor spanning, ook bij mij. Ik merk dat ik tegenwoordig altijd met de kalender moet werken, anders vergeet ik dingen.”

Ook in de communicatie speelt Alzheimer een rol. “Ik moet alles steeds voor hem herhalen. Toch kunnen we goed praten. Het is belangrijk om open tegen elkaar te zijn, ook over de ziekte. En hem goed aan te kijken tijdens het praten, anders gaat het langs hem heen.” Samen bespreken ze de dingen waar ze tegenaan lopen. Bijvoorbeeld over dagopvang. “Hij wil daar nog niet heen. Zo lang het gaat, is hij thuis. Wel merk ik dat hij hier meer in zichzelf gekeerd is dan ergens anders.”

Gelukkig kan Lau nog zelf op pad. Hij gaat elke dinsdag en vrijdag biljarten. “Eerst wilde hij er mee stoppen”, vertelt Ria. “Hij had woorden gehad met de anderen. Achteraf bleek dat ze hem steeds vroegen of hij de administratie wilde doen. Dat kan hij niet meer, daarom wilde hij wegblijven. Ik ben er heen gegaan om uit te leggen dat hij Alzheimer heeft. Nu houden ze daar rekening mee en helpen hem als dat nodig is. Het is goed voor Lau om te gaan biljarten. De dokter adviseert hem om zoveel mogelijk te blijven doen.”

Er is veel veranderd voor Ria en haar man. “Voorheen regelde hij alles, zoals studiebeurzen voor de kinderen en de belastingaangifte. Nu doen we kleine dingen samen. Hij schilt altijd de aardappels en wast de pannetjes af. Dat vindt hij fijn. Hij heeft dat nodig. We hebben een alarm op de deur, voor het geval hij ‘s avonds naar buiten gaat als ik al slaap. Dat zet hij altijd zelf aan. Soms al heel vroeg, omdat hij bang is dat hij het anders vergeet.”

Met hulp van hun kinderen redden ze het tot nu toe goed. Een zoon zorgt voor de administratie en een voor de medische zaken. “Allebei hebben ze een vervanger”, vertelt ze lachend. “Want we hebben vier kinderen. Ik zou iedereen aanraden om op tijd alles te regelen voor de oude dag. We zijn bij de notaris geweest om vast te leggen dat de kinderen onze zaken kunnen doen. Mijn man was nog goed genoeg om erbij te zijn en daarvoor te tekenen. Als je te lang wacht, kan hij niet meer tekenen. Dat maakt het lastig om zaken te regelen.”

Terug naar verhalenoverzicht
Vind je deze informatie nuttig?
  • Ja
  • Nee
Bedankt voor uw feedback
Disclaimer Privacystatement Cookies Sitemap