Wij gebruiken cookies . Akkoord
menu

“Het liefst zou ik elke dag langsgaan”

Lees voor

Peter (62) zorgt voor zijn moeder

Peter is mantelzorger voor zijn 91-jarige moeder. Hij gaat bij haar langs zo vaak hij kan en neemt haar elke zondag anderhalf uur mee de stad in. Weer of geen weer. Zijn broer Michel doet de elke zaterdag de boodschappen en de was. Op zondag komt hij langs om te strijken.

Onder de mensen
Peter: “Mijn moeder is lichamelijk op en heeft veel pijn. Geestelijk is ze nog 100%. Voor haar voelt het alsof ze gevangen zit in haar eigen lichaam. Mijn moeder is een mensen-mens. Mijn broer en ik doen wat we kunnen en mijn vriendin Annelies doet de administratie. Maar we werken ook fulltime. We zijn blij dat we nu een goede kleinschalige dagopvang voor haar hebben gevonden: de Paarse Anemoon in Rijsbergen.”

Blij met zoons
Zijn moeder vertelt: “Als ik alleen ben, ga ik nadenken en krijg ik klachten. Ik zit gevangen in mijn eigen cocon. Ik moet onder de mensen komen en vindt de dagopvang daarom heerlijk: we doen samen boodschappen, maken lunch klaar, doen geheugentraining en gym. Daarnaast kijk ik graag sport. Ik heb 25 jaar hardgelopen bij Sprint. Ook puzzel ik graag. Peter doet vaak mee. Ik ben blij met de zorg van mijn zoons, ze doen niet onder voor dochters. Ik ben dankbaar en gelukkig dat de jongens dit voor mij doen.”

Elke dag zorgen
Peter: “Ik werk bij een wooncorporatie en zie mensen waar weken niemand komt. Ik zorg graag voor mijn moeder, ze heeft ook voor mij gezorgd. Maar ik maak me elke dag zorgen om haar. Ze ligt soms de hele dag op bed en eet slecht. Wat tref ik aan als ik haar ‘s ochtends bezoek? Ze moet goed oppassen vanwege haar gezondheid. Gelukkig heeft ze een alarm. Als ik geen werk had, zou ik elke dag langs gaan. Het liefst zou ik elke dag leuke dingen met haar doen. Mijn moeder is een buitenmens, gevangen in huis.”

Prachtmens
Peters’ moeder werd weduwe toen ze 63 was. “Ik liep toen al bij Sprint”, vertelt ze. “Drie jaar later stierf mijn oudste zoon aan een hersenbloeding. Toen ben ik steeds meer gaan sporten. Ook maakte ik elk jaar een grote reis, bijvoorbeeld naar Nieuw-Zeeland, Canada of Zuid-Afrika. De eerste keer ging ik met mijn man. Na zijn overlijden altijd alleen. Ik wilde zelf alles ontdekken.” Ook nu is zij nog actief wanneer dat kan. Peter: “Ze schrijft gedichten en brieven. Toen haar vaste schoonmaakster niet kon blijven, omdat de schoonmaak door een ander bedrijf werd overgenomen, schreef ze de burgemeester. Zo regelde ze dat haar hulp toch kon blijven. Het is een prachtmens. Ik ben trots op mijn moeder.”

Terug naar verhalenoverzicht
Vind je deze informatie nuttig?
  • Ja
  • Nee
Bedankt voor uw feedback
Disclaimer Privacystatement Cookies Sitemap