Wij gebruiken cookies . Akkoord
menu

"Je mag er zelf ook zijn"

Lees voor

Trix groeide op met haar moeder en zusje. Er werd thuis eigenlijk nooit openlijk over gesproken, maar Trix voelde wel dat er iets aan de hand was. Dat er iets anders was bij hen thuis. Bij vragen kreeg ze vaak niet echt een antwoord.

Trix: "Als ik er op terugkijk, was de situatie voor mij niet heel extreem. Het is wat het is. Je bent niet anders gewend. Voor mij was dit normaal. Maar achteraf gezien denk ik wel dat een buitenstaander er heel anders naar gekeken zou hebben."

De moeder van Trix heeft verschillende klachten. Voornamelijk over haar psychische klachten werd thuis niet openlijk gesproken. "Mijn moeder was vaak ziek. Ze deed haar best om alles zo normaal mogelijk te laten verlopen. Maar ze had bijvoorbeeld een scootmobiel om boodschappen te doen. Dan was het toch wel handig dat er iemand meeging."

Op de tenen lopen
Trix durfde thuis niet helemaal zichzelf te zijn. "Ik was altijd bang om een bepaalde reactie van mijn moeder uit te lokken. Dus ik hield mezelf zoveel mogelijk op de vlakte." De moeder van Trix kreeg hulp en ondersteuning, maar die hulp was toentertijd alleen op haar gericht. "Er is niemand in die tijd geweest die aan mij heeft gevraagd hoe het met mij of mijn zusje ging. De aandacht was er alleen voor ‘de zieke’. Er wordt tegenwoordig al veel beter gekeken naar het totaalplaatje. Maar ik heb dat toen heel erg gemist."

Luisterend oor
Op de middelbare school vond Trix een luisterend oor bij een van haar mentoren. Daar kreeg Trix hulp. Uiteindelijk kwam ze terecht in een KOPP/KVO groep, een ondersteuningsgroep voor kinderen van ouders met psychische problemen. "In deze groep heb ik ervaren dat ik niet alleen was met mijn verhaal. Ik heb veel gehad aan alle steun en tips. Het heeft me geleerd dat ik zelf ook een persoon ben. Dat ik de moeite waard ben en ook leuke dingen voor mezelf mag doen. Dat heeft me veel gebracht."

Psychologie
Trix (20) studeert nu psychologie in Tilburg en woont sinds een paar maanden op zichzelf. "Ik vind het heerlijk. Nu kan ik veel meer mijn eigen ding doen, mijn eigen plan trekken." Ze maakt zich nu ook sterk om haar verhaal te delen. Om aan hulpverlenende instanties te laten weten hoe belangrijk het is om meer oog te hebben voor de naasten. En andere (jonge) mantelzorgers te laten weten dat ze er zelf ook echt mogen zijn, net als degene voor wie ze zorgen.

Tips voor andere mantelzorgers

• Als je zelf denkt dat er iets aan de hand is, is dat vaak ook zo. Vertrouw op je onderbuikgevoel.
• Schroom niet om zelf aan de bel te trekken, het maakt niet uit bij wie.
• Vraag actief om hulp.
• Vergeet niet: je mag er zelf ook zijn, net zo goed als degene voor wie je zorgt.

Terug naar verhalenoverzicht
Vind je deze informatie nuttig?
  • Ja
  • Nee
Bedankt voor uw feedback
Disclaimer Privacystatement Cookies Sitemap