menu

'Gezelligheid staat voorop'

Lees voor

Als Nelis Nuijten als vrijwilliger bij iemand langs gaat, neemt hij – weer of geen weer – het zonnetje mee naar binnen. “Mijn dag is geslaagd als we allebei een leuke middag hebben.”

Nelis zet zich sinds vijf jaar in als vrijwilliger bij StiB. Na een mooie carrière bij defensie kon hij op zijn 55e stoppen met werken. Zijn vrouw spoorde hem aan om als vrijwilliger aan de slag te gaan. Niet dat hij zich verveelde, maar Nelis informeerde toch eens bij StiB, waar zijn vrouw al lange tijd vrijwilligster is.

Goede kennissen
Nelis ondersteunt met zijn bezoekjes de mantelzorger. Inmiddels is hij voor de derde keer ingezet bij een mantelzorger en zorgvrager. “Cliënt, u en meneer zijn woorden die niet passen bij de omgang met degene waar ik kom. Ik noem ze liever goede kennissen. Het eerste gesprek is altijd een beetje formeel, maar die houding verandert snel. We noemen elkaar gewoon bij de voornaam. Je maakt toch deel uit van iemands leven.”

Meerdere inzetten
Op dit moment gaat Nelis eens per twee weken naar een meneer wiens kortetermijngeheugen hem steeds vaker in de steek laat. In de andere week bezoekt hij een man waar hij vroeger kwam als vrijwilliger. “Meneer is verhuisd naar een zorginstelling, waardoor ik er als vrijwilliger van StiB niet meer heen ging. Want bij StiB ondersteun je mantelzorgers thuis. Ik wilde hem niet in de steek laten. In goed overleg met StiB ga ik er nu toch om de week heen. Niet als vrijwilliger, maar zoals gezegd als goede kennis.” Nelis is in gesprek met StiB om nog een vrijwillige inzet erbij te gaan doen.

Coronavirus
Nelis merkt dat het coronavirus op dit moment de boventoon voert in de gesprekken. “Mensen zitten veel binnen en hebben alleen maar de tv. Zij raken in paniek, weten niet wat er gaat gebeuren. Ik probeer de druk er een beetje af te halen door erover te praten en ze gerust te stellen. “Als ik een week niet kan komen om de een of andere reden, bel ik toch even op. Even vragen hoe het gaat. Dat vinden de mensen fijn.”

Gezelligheid
De eerste vraag als Nelis binnenkomt is meestal: wat gaan we doen vandaag? Hoewel Nelis daar allang over nagedacht heeft, probeert hij toch te achterhalen wat de mensen zelf willen. “Meestal kijk ik naar het weer. Kunnen we een stuk wandelen of liever even naar het winkelcentrum? Laatst nam ik meneer mee naar de waterrijke wijk Waterdonken. Hoewel hij praktisch om de hoek woont, was hij daar nog nooit geweest. Hij vond het prachtig en ik dus ook.”

Nelis spreekt van een win-winsituatie: “Een bezoekje kan iemands dag maken, of zelfs zijn week. Ik houd van een geintje. Als we beiden lachend afscheid nemen, ga ik tevreden naar huis. Stel je voor dat iemand denkt: ‘Oh jee wanneer gaat íe weer…’ dan kunnen we er beter mee stoppen. Dat is het voor niemand leuk. Een gezellig moment voor beide partijen, dat is waarvoor ik het doe.”

Tekst: Yvonne Vlaskamp
Foto: Paul Ranft Fotografie

Terug naar verhalen van vrijwilligers
Heeft deze informatie je geholpen?
  • Ja
  • Nee
Bedankt voor uw feedback
Disclaimer Privacystatement Cookies Sitemap