menu

Het verhaal van vrijwilligster Monique

“Er zijn voor de ander is heel waardevol!”

Monique van Breemen is sinds 2011 vrijwilliger bij StiB binnen het aandachtsgebied vrijwillige palliatieve terminale zorg. Ze ondersteunt cliënten en hun omgeving in hun laatste levensfase. Het is allemaal begonnen met de intensieve zorg voor haar ouders tijdens hun laatste levensfase. Monique ontdekte bij zichzelf kwaliteiten waarmee ze zich waardevol kon inzetten voor de ander. Dit inzetten gebeurde zonder dat het moeite kostte. “Mijn hart is opengegaan bij het sterven van mijn ouders.” Deze ervaring riep bij haar interesse voor palliatieve zorg op. Dit deelde ze met de vrijwilligersorganisatie waar ze op dat moment actief was. Daar bracht men haar in contact met StiB.

Samenwerken met StiB

Monique vindt StiB als organisatie als ‘een groot warm bad’. Ze voelt zich gesteund en gewaardeerd. Hier werd ze in de gelegenheid gesteld om een cursus VPTZ te volgen die gebaseerd is op de presentie-benadering. Contact met de coördinator biedt de mogelijkheid tot overleg en feedback. “Je hoeft maar te bellen en er wordt naar je geluisterd.” Ter ondersteuning is er ook een intervisiegroep waar je je verhaal kwijt kunt.

Er zijn!

Het belangrijkste in haar vrijwilligerswerk omschrijft Monique kernachtig met: er zijn! “Luisteren naar de ander, hem of haar ondersteunen.” Ervoor zorgen dat de cliënt zich gezien en gehoord voelt. Gevoelens van angst en verdriet zijn bespreekbaar waardoor er bij de cliënt meer rust kan ontstaan. Ook ondersteuning van de omgeving van de cliënt door o.a. een stuk ontlasting van mantelzorger(s) behoort tot haar vrijwilligerswerk.

Haar karaktereigenschappen maken dat deze vorm van vrijwilligerswerk heel natuurlijk aanvoelt. Luisteren, inlevingsvermogen, signaleren, zorgzaamheid en een grote mate van betrokkenheid zijn misschien wel de belangrijkste.

In balans

Haar vrijwilligerswerk heeft Monique veel positiefs gebracht. Ze ontdekte dat het vrijwilligerswerk in combinatie met haar privéleven zorgden voor een soort balans in haar leven. De positieve reacties van cliënten en hun familieleden droegen ertoe bij dat ze zich meer zelfverzekerd voelde. “Ik heb geleerd om niet weg te lopen voor moeilijke dingen.”

Ze zijn zo dankbaar

Cliënten reageren positief en dankbaar op de hulp die Monique biedt. “Je voelt dat je gewaardeerd wordt. Als ik binnenkom zie je vaak een mondhoek omhoog gaan en langzaam ontstaat er een glimlach. Het geeft cliënten rust dat er iemand echt voor ze is.” Al is het alleen maar dat er iemand naast je zit. Er zit zoveel inhoud in die twee woorden: “Er zijn!” En dat zonder oordeel; vol vertrouwen.

Terug naar verhalenoverzicht
Vind je deze informatie nuttig?
  • Ja
  • Nee
Bedankt voor uw feedback
Disclaimer Privacystatement Cookies Sitemap