Wij gebruiken cookies . Akkoord
menu

Vrijwilliger Nausikaä aan het woord

Lees voor

“Het verbaast mij hoe je met weinig tijd en energie mensen zoveel hulp en plezier kunt bieden!”

Nausikaä helpt een moeder bij de zorg voor haar kindje. “De moeder heeft moeite met bewegen en is snel moe. Daarom ondersteun ik haar bij handelingen die te vermoeiend zijn”, vertelt Nausikaä. “Ook ga ik met haar mee naar het ziekenhuis en het consultatiebureau. Zo help ik haar en ontlast ik haar partner bij de zorg.” De moeder wil graag zoveel mogelijk zelf doen. Nausikaä is zelf moeder. Ze beseft dat dit belangrijk is en stimuleert haar daarbij. Haar ervaring als praktijkondersteuner komt daarbij goed van pas. “Ik geef handige en praktische tips. Eenvoudige aanpassingen en hulpmiddelen kunnen taken aanzienlijk verlichten.”

Weer aan de slag

Toen Nausikaä nog werkte als praktijkondersteuner, wilde zij graag alles zo goed mogelijk doen. Ze vertelt: “De werkdruk was hoog, door veel administratieve taken leek het eerder een kantoorbaan.” Dat begon haar tegen te staan, maar zij bleef haar best doen en zette door. “Toch werd het me uiteindelijk te veel. Ik raakte overspannen en moest mijn baan opgeven.” Dat kwam hard aan, haar zelfvertrouwen kreeg een behoorlijke knauw. Maar zij moest verder en Nausikaä volgde een re-integratietraject. “Daar werd al snel duidelijk dat werk in de zorg toch het beste bij mij past. De vacature van StiB voor praktische hulp aan een moeder sprak mij aan. Het was geen betaald werk, maar een mooie kans om weer aan de slag te gaan.” Nausikaä doet dit werk een dag per week. Dus geen hoge werkdruk en administratieve rompslomp meer, nu werkt zij met mensen.

Het gaat goed met Nausikaä. “Ik heb plezier in mijn vrijwilligerswerk en het klikt tussen mij en moeder en kind. Dat schenkt wederzijds veel voldoening en ik voel mijn zelfvertrouwen groeien.” Ze kan zich nu ook beter op andere zaken richten. Haar opgroeiende kinderen vragen de nodige aandacht en zij helpt haar partner in de pluimveehouderij. De moestuin moet onderhouden worden en zij zingt in een koor. Nausikaä: “Ik vind het voorlopig prima zo. Ik ben blij met het zinvolle werk en mijn hervonden rust en evenwicht.”

Foto en tekst: Ton Dunk

Terug naar verhalenoverzicht
Vind je deze informatie nuttig?
  • Ja
  • Nee
Bedankt voor uw feedback
Disclaimer Privacystatement Cookies Sitemap